مسئوليت پزشك نسبت به آسيب هاي ناشي از درمان
مسئوليت پزشك نسبت به آسيب هاي ناشي از درمان

مسئوليت پزشك در اقداماتي كه براي درمان و معالجه طبي به عمل مي آورد يكي از مواردي است كه عموم مردم كمتر با آن آشنا هستند. هنگام مراجعه بيمار به پزشك، چه او و چه اطرافيانش معمولاً به خاطر فشارها و استرس هاي ناشي از بيماري، قادر به اخذ تصميم صحيح نيستند و به همين جهت بدون مطالعه ورقه اي را كه از سوي مراكز درماني در اختيارشان قرار مي گيرد امضا مي كنند بي آنكه از آثار و عواقب اين كار آگاه باشند. مسئوليت پزشك در جريان درمان از دو جهت قابل بررسي است. يكي از جهت مسئوليت پزشك نسبت به اصل طبابت و جراحي و ديگري مسئوليت او نسبت به آسيب هاي ناشي از درمان.
۱- مسئوليت پزشك نسبت به اصل طبابت و جراحي
اقدامات درماني كه به وسيله پزشك صورت مي گيرد در واقع نوعي تصرف در جان ديگري است، بنابراين براي انجام اين كار مي بايست جواز داشته باشد. داشتن جواز در اين مورد نيز مستلزم برخورداري از شرايط خاص است به نحوي كه اگر اين تصرفات توسط فردي غير مسئول و غيرمتخصص صورت گيرد، انجام اين كار علاوه بر جبران خسارت، داراي مجازات نيز هست. براي مثال مطابق قانون مربوط به امور پزشكي و دارويي و مواد خوردني و آشاميدني، هركس بدون داشتن پروانه رسمي به امور پزشكي اشتغال ورزد، بلافاصله محل كار او تعطيل و به حبس و جزاي نقدي محكوم مي شود.
برابر ماده ۵۹ قانون مجازات اسلامي هر نوع عمل جراحي يا طبي مشروع كه با رضايت شخص، اوليا، سرپرستان يا نمايندگان قانوني وي و با رعايت موازين فني، علمي و نظام هاي دولتي انجام شود جرم محسوب نمي شود و در موارد فوري نيز اخذ رضايت ضروري نيست.
قانون در اين ماده در مقام بيان شرايط جواز تصرف و اعمال پزشك در هنگام درمان است و در اين مورد صرفاً عمل طبابت (صرفنظر از نتايج احتمالي آن) مورد توجه قانونگذار قرار گرفته است، بنابراين عمليات پزشك اعم از جراحي يا هر اقدام ديگر پزشكي
بقیه در ادامه مطلب...
"بسم الله الرحمن الرحيم"